Thanos Tsakalos Photography: Γαλαξίδι

Thursday, August 10, 2017

Wednesday, August 9, 2017

Friday, April 7, 2017

Μιά ησυχία......

Η χώρα που αγαπώ δεν έχει τείχη..(Γεωργία Ανδρουλιδάκη)

οι θάλασσες κι ο ουρανός δε περιφράζονται..

Έχει ανθρώπους που ξέρουν από ξεριζωμό και ξενιτιά..

Κι η μοναξιά του ναυτικού γράφει ποίηση..

Στη χώρα που αγαπώ τα σπίτια έχουν μπλε παράθυρα

για να γίνονται ένα με το γαλάζιο

κι οι πόρτες δεν έχουν κλειδιά..

Στη χώρα που αγαπώ η καλημέρα λέγεται χωρίς γνωριμιά

κι οι γυναίκες στήνουν αυτοσχέδια καφενεία στις γειτονιές..

Στη χώρα που αγαπώ οι λέξεις δίνουν σημασία στις κινήσεις του σώματος

και τα άγγιγμα μιλάει τη δική του γλώσσα..

Στη χώρα που αγαπώ τα αμπέλια φυτρώνουν στους βράχους

κι οι ελιές φυλάνε μυστικά που δε θα μάθει κανείς γραμματισμένος..

Οι νύχτες στήνουν γιoρτή

κι ο Διόνυσος χαμογελάει στην κεφαλή του τραπεζιού..

Στη χώρα που αγαπώ οι άνθρωποι δίνουν αλμυρά φιλιά

και τα καλοκαίρια κρατάνε πιο πολύ απ τους χειμώνες..

Στη χώρα που αγαπώ

η λύπη κι η χαρά τραγουδιούνται εξίσου..

Στη χώρα που αγάπησα

οι άνθρωποι γεννήθηκαν πλούσιοι

κι έγιναν φτωχοί..

Όμως οι θάλασσες δε στέρεψαν,

το γαλάζιο δεν ξεθώριασε,

τα γιασεμιά μυρίζουν ακόμα

τα καλοκαίρια έρχονται και φεύγουν

χωρίς αναβολή..

Μόνο οι πόρτες έχουν κλειδιά και μάνταλα..

Κι η λήθη βαραίνει τα κεφάλια πριν πουν την πρώτη καλημέρα..

Στη χώρα που αγαπώ αύριο θα είναι μια καινούρια μέρα..

Το ξέρω..

Πηγή: https://eyelands.gr/%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7/
διαβάστε περισσότερα ποιήματα της Γεωργίας Ανδρουλιδάκη στο alhtissa.blogspot.com

Friday, December 23, 2016

Ήταν το βράδυ γλυκό

κι επέστρεφα.

Ο δρόμος μισοσβηστός,

το βήμα να βυθίζεται κούφιο.

Ακούγονταν γαβγίσματα.

Σπρωγμένος από νοσταλγία,

επέστρεφα,

όλο επέστρεφα−

σε κάτι

που δεν έλεγε να ζωντανέψει.

Από τη συλλογή «Δωμάτιο για έναν», που περιλαμβάνεται στην συγκεντρωτική έκδοση «Χρίστος Λάσκαρης - Ποιήματα», δεύτερη έκδοση, εκδ. Γαβριηλίδης, 2009.

Πηγή http://ppirinas.blogspot.gr/2016/10/blog-post_16.html#gpluscomments