Ζητείται εθελοντής.....

Αυτό το Fb με απόκανε !!!!

Το επέστρεψα γείτονα...

Οι Πόρτες ( Ιβάν Γκολ )

Πέρασα μπροστά από τόσες πόρτες

μέσα στο διάδρομο των χαμένων φόβων και των φυλακισμένων ονείρων

άκουσα πίσω απ' τις πόρτες δέντρα που τα βασάνιζαν

και ποταμούς που προσπαθούσαν να τους δαμάσουν

Πέρασα μπροστά απ' τη χρυσή πόρτα της γνώσης

μπροστά από πόρτες που έκαιγαν και δεν ανοίγαν

μπροστά από πόρτες που κουράστηκαν να μένουν πολύ καιρό κλειστές

κι από άλλες σαν καθρέφτες απ' όπου περνούσαν μόνο οι άγγελοι

Υπάρχει όμως μια πόρτα απλή, δίχως σύρτη ούτε μάνταλο

στο βάθος του διαδρόμου, απέναντι απ' το ρολόι

η πόρτα που οδηγεί πέρα από σένα-

κανένας δεν τη σπρώχνει ποτέ

               

   Ιβάν Γκολ  Ποιήματα 1920-1950

Τα Παλιά χρόνια..τότε που η Κυριακη ήταν αργία.......

Έλα !!! Δώσε γκάζι ....

Θάλαττα !!! Θάλαττα !!!!

Φώναξε !!! (Θοδωρής Βλαχάκης & Φάνης Μαργαρώνης)

Θυμάμαι με μάτια κλειστά

κάποιους φίλους που δρόμους μας έδειξαν

Μας μιλήσαν με λόγια γλυκά

κι ένα σύνθημα όμορφο έριξαν

Μια ζωή, το θυμάμαι καλά

τραγουδούσαμε μπόι να υψώσουμε

τώρα ήρθε η ώρα ξανά

μαγικές συλλαβές να αρθρώσουμε

Φώναξε

η ζωή μας χάνεται πάει

Διάλυσε

τη σκόνη που σου κρύβει το φως

Ο θάνατος

διακοπές στη Μεσόγειο πάει

Ξύπνησε

και θα δεις τη ζωή σου αλλιώς

Απόψε θυμάμαι πολλά

με τους φίλους μαζί συνεχίζουμε

δεν πωλούνται τα ιδανικά

ίδιους δρόμους παρέα βαδίζουμε

Την οθόνη μου σπάω γυαλιά

εποχές που θα κάνουμε θαύματα

αν φωνάξεις κι εσύ δυνατά

αν κοιτάξεις τα τόσα σου τραύματα

Στίχοι:   Θοδωρής Βλαχάκης & Φάνης Μαργαρώνης

Μουσική:   Θοδωρής Βλαχάκης

    KollektivA            

Οι 2 λήψεις έγιναν στο εργαστηρι της Αννας  Μανουσοπούλου

https://annasdolls.wordpress.com

Κεριά..... (Κ. Καβάφης)

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας

σα μιά σειρά κεράκια αναμένα –

χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,

μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·

τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,

κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,

και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.

Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω

τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,

τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

Κ. Καβάφης 

....με Ποσειδώνα κι Αϊ Νικόλα στην αρμύρα.... (Μανώλης Μητσιάς - Χιλιάδες χρόνια σ' αγαπώ)

Στίχοι: Δημήτρης Ιατρόπουλος

Μουσική: Γιώργος Κατσαρός

Γαλάζια κύματα τ' Απρίλη χελιδόνια

για μας τα στρώνει η Αφροδίτη τα σεντόνια

φύλακας στέκει στο κρεβάτι άγγελός μας

μη λεκιαστεί με συννεφιές ο ουρανός μας.

Χιλιάδες χρόνια σ' αγαπώ

μέσα στο πέλαγο αυτό

σε ταξιδεύω στον καιρό

με δαχτυλίδι και σταυρό

χιλιάδες χρόνια σ' αγαπώ.

Γαλάζια κύματα, φεγγάρια μαγεμένα

νησιά πανάρχαια στο φως ζωγραφισμένα

με Ποσειδώνα κι Αϊ Νικόλα στην αρμύρα

ίδιο ταξίδι, ίδια ρότα κι ίδια μοίρα.

Απομεσήμερο μιας καθημερινής μέρας....

Ένα δειλινό στο Αιγαίο.......

........περιλαμβάνει τη χαρά και τη λύπη σε τόσο ίσες δόσεις που δε μένει στο τέλος παρά η αλήθεια.

Μικρός Ναυτίλος

Ο. Ελύτης

Πώς φτιάχνουμε ένα μουσείο (Κατερίνα Αγυιώτη)

Τανύουμε το περελθόν

Με τις μυτίτσες των παπουτσιών

Έτσι που να σκοντάφτουμε πάνω του

Κάθε φορά

Που μας σκιάζουν τα φτερά

Μιας απίθανης φαντασίας

 (Κατερίνα Αγυιώτη)

Γυρνώντας πίσω τον χρόνο....

Για το άστρο της ανατολής κινήσαμε μικροί....

Ο τίτλος από το ποίημα, " Λύχνος του Αλλαδίνου"  - ( Ν. Καββαδιας)